"Το τέλος του έρωτα" του Pascal Rambert στο Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

«To τέλος του έρωτα» του Pascal Rambert, σε προσαρμογή- σκηνοθεσία Γρηγόρη Αποστολόπουλου είναι η νέα παραγωγή του ΚΘΒΕ που έρχεται στο Φουαγιέ του Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Δύο ηθοποιοί, ένα παράξενο σκηνικό, η στοιχειωμένη μουσική του Martyn Jacques και των Tiger Lillies και η ανατρεπτική σκηνοθεσία του Γρηγόρη Αποστολόπουλου, σε ένα έργο σκληρό, για την αλήθεια μιας σχέσης. Ένα σύγχρονο έργο γραμμένο με όρους «θεάτρου του παραλόγου», από έναν από τους πιο επιτυχημένους θεατρικούς συγγραφείς της Γαλλίας.

Η παράσταση είναι κατάλληλη για άτομα άνω των 15 ετών

Λίγα λόγια για το έργο

Μέσα σε μια αίθουσα μπαίνει ένας Άντρας και μια Γυναίκα.

Ένας Καλλιτέχνης και η Μούσα του. Μια τελευταία συνάντηση.

Μια τελευταία τελετή.

Αυτή τη στιγμή σε αυτόν τον χώρο η απόφαση έχει παρθεί. Η σχέση τους διαλύεται, ο γάμος τους βρίσκεται υπό αίρεση, ο έρωτάς τους είναι νεκρός.

Δύο διαφορετικές οπτικές, και δύο διαφορετικοί χαρακτήρες στα όρια του… πολέμου.

Μια μάχη σώμα με σώμα, με όπλα τους τις λέξεις, που εκτοξεύονται χωρίς έλεος.

Η κοινή τους πορεία κομματιάζεται ενώ οι μνήμες, που επαναφέρουν, μαρτυρούν δύο διαφορετικούς κόσμους.

Μοιράστηκαν κάποτε το ίδιο παρελθόν; Κοίταξαν με τον ίδιο τρόπο τη ζωή τους; Κατάφεραν να κοιτάξουν ο ένας τον άλλον ή κατασκεύασαν τον μύθο του κοινού τους βίου και του Έρωτά τους όπως κατασκεύαζαν την τέχνη τους;

Είναι όλα αλήθεια ή ακόμη μια θεατρική παράσταση;

Τώρα που όλα έχουν παγώσει, στη σκληρή αποτύπωση του απολογισμού τους, ποιος από τους δύο θα καταφέρει να επιβιώσει βγαίνοντας από αυτό το δωμάτιο;

Ο Γάλλος δραματουργός Pascal Rambert έγραψε «Το τέλος του έρωτα» για δύο ηθοποιούς το 2011. Παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ της Αβινιόν την ίδια χρονιά γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Η Γαλλική Ακαδημία Τεχνών το ανακήρυξε το 2012 το καλύτερο σύγχρονο γαλλικό θεατρικό έργο και έχει παιχτεί με ιδιαίτερη επιτυχία σε 25 χώρες. Στο «Τέλος του έρωτα» ο λόγος αποκτά έντονη σωματικότητα μέσα από δυναμικό λόγο, όπου το ποιητικό και το παραληρηματικό στοιχείο εναλλάσσονται με τη σκληρή ορθολογική πραγματικότητα, σε ένα λεκτικό ρινγκ, που ο κάθε παίκτης δέχεται σιωπηλά τα χτυπήματα, μέχρι να έρθει η ώρα της δικής του αντεπίθεσης.