Δεκαεπτά περιβαλλοντικές οργανώσεις ζητούν την άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου που προβλέπει την επέκταση των αρμοδιοτήτων των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, την ενίσχυση της ΡΑΑΕΥ και τη λειτουργία του Οργανισμού Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας.
Οι οργανώσεις υποστηρίζουν ότι οι προτεινόμενες ρυθμίσεις αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τα πραγματικά προβλήματα του κλάδου, όπως είναι η υποστελέχωση, η υποχρηματοδότηση, το υψηλό ενεργειακό κόστος, οι διαρροές των παλαιών δικτύων και η απουσία ενός ολοκληρωμένου σχεδίου προστασίας από την υπεράντληση.
Παράλληλα, εκφράζουν έντονες ανησυχίες ότι η υιοθέτηση ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων στη διαχείριση του νερού θα οδηγήσει σε αυξήσεις στα τιμολόγια, υποβάθμιση του περιβάλλοντος και κινδύνους για τη δημόσια υγεία.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται δε στο άρθρο 35, το οποίο θεσμοθετεί την εκτροπή των ποταμών Κρικελοπόταμου και Καρπενησιώτη προς την Αττική, ένα έργο που οι οργανώσεις χαρακτηρίζουν παράδοξο και επιστημονικά ατεκμηρίωτο, καθώς δεν έχει αξιολογηθεί στο πλαίσιο των επίσημων Σχεδίων Διαχείρισης Λεκανών Απορροής.
Οι οργανώσεις ζητούν άμεση εκπόνηση εθνικής πολιτικής για τα ύδατα, με προτεραιότητα:
- την προστασία και αποκατάσταση των υδάτινων οικοσυστημάτων,
- την πλήρη εφαρμογή της ευρωπαϊκής Οδηγίας-Πλαισίου για τα Ύδατα 2000/60/ΕΚ,
- την υιοθέτηση λύσεων που βασίζονται στα φυσικά οικοσυστήματα (nature-based solutions),
- τη βιώσιμη διαχείριση των υδάτινων πόρων σε όλη τη χώρα.
Αναλυτικά όπως τονίζουν οι οργανώσεις:
Οι υπογράφουσες περιβαλλοντικές οργανώσεις ζητάμε την άμεση απόσυρση του Σχεδίου Νόμου που αφορά την «επέκταση αρμοδιοτήτων» της Εταιρείας Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης (ΕΥΔΑΠ) και της Εταιρείας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ), την ενίσχυση της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ) και του Οργανισμού Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας Ανώνυμη Εταιρεία (ΟΔΥΘ ΑΕ) και άλλες, ανάλογες, διατάξεις.
Με τις ρυθμίσεις για τις εταιρείες ύδρευσης δεν δίνονται λύσεις στα πραγματικά προβλήματα διαχείρισης του νερού: την υποστελέχωση, υποχρηματοδότηση και εκτίναξη του ενεργειακού κόστους για τους οργανισμούς ύδρευσης, αποχέτευσης και άρδευσης, τις διαρροές, τα γερασμένα δίκτυα, την υπεράντληση, την άναρχη κατανάλωση και την απουσία ολοκληρωμένου σχεδίου προστασίας, επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης και εξοικονόμησης υδάτινων πόρων. Αντί να ενισχυθούν και να τεθούν υπό κοινωνικό έλεγχο οι υπάρχοντες δημόσιοι και δημοτικοί φορείς, για τη βιώσιμη διαχείριση των υδάτινων πόρων, μεταφέρονται αρμοδιότητες, υποδομές, οικονομικές υποχρεώσεις και κρίσιμες αποφάσεις σε μεγαλύτερα εταιρικά και υπερτοπικά σχήματα και σε ρυθμιστικούς μηχανισμούς απομακρυσμένους, κυριολεκτικά και μεταφορικά, από την ζωή και τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών και της φύσης.
Με αυτό τον τρόπο, παραβιάζονται οι αρχές της εγγύτητας και της επικουρικότητας, αλλά και της διαφάνειας και λογοδοσίας, καθώς τα σχετικά με το νερό ζητήματα δεν θα διαχειρίζονται σε τοπικό (και για αυτό πιο άμεσο) επίπεδο, αλλά με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, μετατρέποντας το νερό από ζωτικής σημασίας κοινό αγαθό σε εμπόρευμα, με σοβαρές συνέπειες, όπως η αύξηση του κόστους, η υποβάθμιση της περιβαλλοντικής διαχείρισης και η διακινδύνευση τόσο της δημόσιας υγείας όσο και άλλων μορφών ζωής, που εξαρτώνται από το νερό.
Επίσης ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το άρθρο 35 του νομοσχεδίου το οποίο επί της ουσίας παρέχει θεσμική νομιμοποίηση σε ένα τελείως παράδοξο και ατεκμηρίωτο έργο: την εκτροπή υδάτων από τους φυσικούς ποταμούς Κρικελοπόταμο και Καρπενησιώτη, προς την Αττική. Παρά την προβαλλόμενη αιτιολογία ότι η εκτροπή αυτή αποτελεί έργο αντιμετώπισης της λειψυδρίας, εντούτοις πρόκειται για εκτροπή από τη θεσμικά δεσμευτική διαδικασία εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου για τη σωστή, επιστημονικά τεκμηριωμένη και διαφανή διαχείριση των πολύτιμων υδάτινων οικοσυστημάτων. Η νομοθετική προέγκριση ενός έργου που δεν έχει αιτιολογηθεί και τεκμηριωθεί μέσα από τα πρόσφατα εγκεκριμένα Σχέδια Διαχείρισης Λεκανών Απορροής, αποτελεί εξαιρετικά ανησυχητική εξέλιξη. Θυμίζουμε πως και στο παρελθόν είχε επιχειρηθεί παρόμοιας λογικής προσπάθεια νομοθετικής «τακτοποίησης» της εκτροπής του Αχελώου, η οποία όμως ακυρώθηκε δικαστικά.
Ζητάμε ακύρωση των σχεδιασμών εκτροπής ποταμών και άμεση εκκίνηση σχεδιασμού εθνικής πολιτικής για τα ύδατα που θα θεμελιώνεται στην προστασία και αποκατάσταση των πολύτιμων υδάτινων οικοσυστημάτων, τη σωστή εφαρμογή της οδηγίας πλαίσιο για τα ύδατα 2000/60/ΕΚ και την κατά προτεραιότητα εφαρμογή λύσεων που βασίζονται στα υγιή φυσικά οικοσυστήματα (nature-based solutions) σε όλη τη χώρα. Σε καιρό κλιματικής κρίσης, η συνέχιση της κατάχρησης και κατασπατάλησης των υδάτινων πόρων είναι συνταγή καταστροφής.
Οι υπογράφουσες περιβαλλοντικές οργανώσεις, ενώνουμε τη φωνή μας με όλους τους καταναλωτές, τους εργαζόμενους, τους αγρότες, τους Δήμους, τις τοπικές κοινωνίες και κάθε πολίτη που υπερασπίζεται το νερό ως δημόσιο αγαθό, όρο ζωής και κοινό δικαίωμα.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις (αλφαβητικά):
- ΑΡΙΩΝ – Ερευνητικό Κέντρο Διάσωσης και Περίθαλψης Κητωδών
- Δράση για την Άγρια Ζωή
- Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού
- Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης
- Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία
- Ελληνικό Δίκτυο Φίλοι της Φύσης
- Εταιρεία Προστασίας Βιοποικιλότητας Θράκης
- Εταιρία Προστασίας Πρεσπών
- ΚΑΛΛΙΣΤΩ, Περιβαλλοντική Οργάνωση για την Άγρια Ζωή και τη Φύση
- Μαμαγαία, Περιβαλλοντική Οργάνωση
- Οικολογική Εταιρία Ανακύκλωσης
- Σύλλογος Πολιτών υπέρ των Ρεμάτων «ΡΟΗ»
- iSea, Περιβαλλοντική Οργάνωση για την Προστασία των Υδάτινων Οικοσυστημάτων
- MEDASSET – Μεσογειακός Σύνδεσμος για τη Σωτηρία των Θαλάσσιων Χελωνών
- MedINA – Μεσογειακό Ινστιτούτο για τη Φύση και τον Άνθρωπο
- Greenpeace Ελλάς
- WWF Ελλάς
