Συνεχίστηκε το Σάββατο η διαρκής λήψη δημόσιων θέσεων ευθείας κριτικής προς την κυβέρνηση από τον πρώην αντιπρόεδρο κυβέρνησης και ομότιμο καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Ευάγγελο Βενιζέλο. Σε συνέντευξή του στην «Ελευθερία» της Λάρισας ο κ. Βενιζέλος τόνισε ότι «η κυβέρνηση μιλά για το ζήτημα όχι ως ουδέτερος θεσμός που σέβεται τη διαδικασία της δικαιοσύνης, αλλά ως αντίδικος των γονέων των θυμάτων». Επισήμανε επίσης ότι αυτή η διπλή ταυτότητα –η κυβέρνηση να εμφανίζεται και ως αντίδικος και ως θεσμικός παράγοντας– δημιουργεί σοβαρή ζημιά στο κύρος του κράτους δικαίου, αποδυναμώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και οδηγεί σε μια πρωτοφανή κρίση αξιοπιστίας και νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος. Η διαχείριση ζητημάτων που αφορούν τόσο την ποινική διερεύνηση όσο και τις διαδικασίες ταυτοποίησης και διεξαγωγής εξετάσεων δείχνει, σύμφωνα με τον κ. Βενιζέλο, μια αδυναμία συντονισμού και σεβασμού προς τις διαδικασίες, γεγονός που αφήνει την κοινωνία να αμφιβάλλει για την ουδετερότητα και την αντικειμενικότητα των θεσμών.
«Το μοντέλο του πανίσχυρου πρωθυπουργού δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες προκλήσεις»
Υπογράμμισε ότι η νέα πολιτική εποχή απαιτεί περισσότερη ωριμότητα, διάλογο και συνεννόηση, καθώς και ότι το μοντέλο του πανίσχυρου αρχηγού πλειοψηφίας που καθορίζει μονομερώς όλες τις αποφάσεις δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις πολύπλοκες προκλήσεις της εποχής, ούτε να διασφαλίσει την κοινωνική νομιμοποίηση των κυβερνητικών αποφάσεων. «Η χώρα μπαίνει σε μια νέα φάση πολιτικής ωρίμασης», επισήμανε, «όπου η ευθύνη θα πρέπει να μοιράζεται και η εξουσία να ελέγχεται πραγματικά, με θεσμικά αντίβαρα που θα αποτρέπουν την υπερεξουσία και θα ενισχύουν τη διαφάνεια και τη λογοδοσία».
Οι κυβερνήσεις συνεργασίας και η αναφορά στην Κεντροαριστερά
Υποστήριξε πως η περίοδος των μονοκομματικών, αυτοδύναμων κυβερνήσεων με πανίσχυρο πρωθυπουργό που ελέγχει πολιτικά και οργανωτικά όλες τις πτυχές της εξουσίας, φαίνεται να φτάνει σε ένα οριστικό τέλος. Όπως σημείωσε, οι δημοσκοπικές τάσεις καταδεικνύουν ότι η κοινωνία κινείται πλέον προς πιο σύνθετα και διασπασμένα πολιτικά σχήματα, ενώ η ανάγκη δημιουργίας συνεργασιών και προγραμματικών συγκλίσεων μεταξύ κομμάτων, ακόμη και για τη συγκρότηση μιας σταθερής κυβέρνησης, καθίσταται ολοένα πιο αναπόφευκτη.
Όπως υπογράμμισε μιλώντας για την Κεντροαριστερά, η αναγκαία συνεννόηση μεταξύ διαφορετικών σχημάτων και η διαμόρφωση ενός αξιόπιστου κυβερνητικού προγράμματος συνεργασίας παραμένουν δύσκολα εφικτές, δεδομένου ότι τα κόμματα του χώρου επιδιώκουν να διατηρήσουν την πολιτική και προγραμματική τους αυτονομία, αλλά και να μεγιστοποιήσουν την εκλογική τους επίδοση μεμονωμένα. Η πολυδιάσπαση αυτή, σύμφωνα με τον πρώην αντιπρόεδρο, περιορίζει την ικανότητα της αντιπολίτευσης να αποτελέσει ισχυρό αντίβαρο στην κυβέρνηση και καθιστά την προοπτική συνεργατικών, σταθερών κυβερνήσεων πιο σύνθετη, απαιτώντας μεγαλύτερη προγραμματική ωριμότητα και σαφήνεια από όλα τα εμπλεκόμενα κόμματα.
«Το πρώτο κόμμα μετά τις επόμενες εκλογές πρέπει να καθορίσει σαφώς πώς βλέπει ένα πιθανό και βιώσιμο κυβερνητικό σχήμα συνεργασίας δύο ή περισσότερων κομμάτων», επισήμανε και υπενθύμισε ότι «αυτό αποτελεί πρακτική που εφαρμόζεται ευρέως στην Ευρώπη για την εξασφάλιση σταθερών κυβερνήσεων».
