Του Σπύρου Στατήρη
Πως το συνέδριο ενός κόμματος γίνεται viral και αφορμή για συζητήσεις;
Για να είμαστε ειλικρινείς, στο 2026, κάτι τέτοιο είναι μάλλον απίθανο.
Έχει ενδιαφέρον τις τελευταίες ημέρες να παρακολουθήσει κανείς τη σκόνη που έχει σηκωθεί με αφορμή την διαγραφή Κωνσταντινόπουλου, εν όψει και του Συνεδρίου ΠαΣοΚ το 3ήμερο 27 – 29 Μαρτίου στο Γήπεδο Τάε-Κβο-Ντό στην Αθήνα.
Σαν, με έναν τρόπο, αυτή η διαγραφή, να αποτέλεσε την άτυπη κήρυξη των εργασιών, όχι, μάλιστα, τόσο για τον ίδιο τον οργανισμό του ΠαΣοΚ, όσο για όλους τους υπόλοιπους που, τελικά, φαίνεται, ότι το συνέδριο τούς αφορά και μάλιστα με το παραπάνω.
Βέβαια, κάτι δείχνει αυτή η σκόνη:
το συνέδριο ενός κόμματος που υπάρχει στη δημόσια σφαίρα εδώ και 52 χρόνια και για το οποίο έχουν γραφτεί τα τελευταία χρόνια πιο πολλοί επικήδειοι απ’ ότι διθύραμβοι, φαίνεται ότι απασχολεί έντονα το δημόσιο λόγο, προκαλεί συζητήσεις περί καταστατικών και εσωκομματικής δημοκρατίας, “βάζει φωτιά” στα πληκτρολόγια, και προκαλεί μυημένους και αμύητους να μπουν, έστω και δια της πλαγίου, στη μεγάλη συζήτηση για το τι εστί κόμμα στο πλαίσιο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.
Αυτό, πάντως, είναι και το μεγάλο στοίχημα:
εν έτει 2026 το ΠαΣοΚ δεν επιδιώκει με όρους καλτ “ορθοδοξίας” να ξυπνήσει μνήμες περασμένων δεκαετιών, για να χορέψει ένα χορό Ζαλόγγου γύρω από πράσινα τοτέμ.
Έρχεται, αντίθετα, να υπενθυμίσει, αφενός, ότι (και) οι εσωκομματικές διαδικασίες αποτελούν μέρος της δημόσιας συζήτησης.
Αφετέρου, ότι αυτές οι συζητήσεις δεν μπορεί παρά να είναι πάντα επίκαιρες, ζωντανές, αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της χώρας.
Όλα αυτά, δε, σε μια ιστορική συγκυρία απίθανα αλλοπρόσαλλη.
Από τη μια, η μεγάλη εικόνα: τα μέτωπα των πολέμων, σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, ο επανασχεδιασμός του χάρτη από την αμερικανική διοίκηση Τραμπ, ο νέος πολυπολικός κόσμος που γεννιέται ενώ ακόμη δεν έχει πεθάνει ο παλιός.
Από την άλλη, στο εσωτερικό μέτωπο:
η κυβέρνηση των υποκλοπών,
των Τεμπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ,
η κυβέρνηση της κοινοβουλευτικής αμετροέπειας και της απαξίωσης των θεσμών,
η κυβέρνηση που ζει και πεθαίνει με τις δημοσκοπήσεις,
η κυβέρνηση που έχει αναγάγει το πολιτικό κουτσομπολιό σε επιστήμη.
Σε αυτή τη συγκυρία, λοιπόν, γίνεται το συνέδριο.
Με στόχευση και ζητούμενο, μία εντελώς διαφορετική, αλλά και πλήρως συγκροτημένη πρόταση διακυβέρνησης, από έναν πολιτικό κόμμα, φορέα μιας μεγαλύτερης παράταξης, που θα ρίξει ξανά τον προβολέα και θα απευθύνει το λόγο ισότιμα, σε αυτούς που το δήθεν “επιτελικό κράτος” της ΝΔ έχει αποφασίσει να αφήσει πίσω, γιατί απλά δεν την αφορούν.
Αυτά. Κυριακή κάλπες συνέδρων και σε δύο εβδομάδες τα φρέσκα κουλούρια
