Γράφει ο Πέτρος Παππάς, Βουλευτής ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, Τομεάρχης για τα Άτομα με Αναπηρία και τις Ευάλωτες Κοινωνικές Ομάδες
Η αγωνία του ελληνικού λαού για το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν είναι θεωρητική. Είναι η καθημερινή αγωνία του ασθενούς που περιμένει μήνες για ένα ραντεβού, του ηλικιωμένου που δυσκολεύεται να βρει την περίθαλψη που χρειάζεται, της οικογένειας που αναγκάζεται να πληρώνει από την τσέπη της και του υγειονομικού που εργάζεται στα όρια της εξουθένωσης.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η πολιτική οφείλει να απαντά με σχέδιο, σοβαρότητα και συγκεκριμένες δεσμεύσεις – όχι με διχασμό, επικοινωνιακά τεχνάσματα και ιδεοληπτικά πυροτεχνήματα.
Ο υπουργός Υγείας, αντί να αντιμετωπίσει τις βαθιές αδυναμίες του ΕΣΥ, επιλέγει συχνά την ένταση και τη σύγκρουση. Για να μετατοπιστεί η συζήτηση από τις ελλείψεις προσωπικού, τις χαμηλές αμοιβές, τις δύσκολες συνθήκες εργασίας και τη φυγή γιατρών και νοσηλευτών, επιχειρεί να στήσει ένα πολιτικό θέαμα γύρω από διαμαρτυρίες ακραίων ομάδων, οι οποίες πολλές φορές τού προσφέρουν ακριβώς την εικόνα που επιδιώκει.
Έτσι, αντί να συζητούμε για τα πραγματικά προβλήματα των νοσοκομείων, συζητούμε για το επόμενο επεισόδιο μιας τεχνητής πολιτικής αντιπαράθεσης. Το ίδιο συμβαίνει και με αρκετές ανακαινίσεις: πίσω από τις κορδέλες και τις φωτογραφίες υπάρχουν περιπτώσεις προχειρότητας και αποσπασματικών παρεμβάσεων. Ένα φρεσκοβαμμένο κτίριο χωρίς επαρκές προσωπικό, σύγχρονο εξοπλισμό και λειτουργικό σχεδιασμό δεν αποτελεί μεταρρύθμιση.
Από την άλλη πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας, αντί να παρουσιάσει ένα συγκροτημένο πρόγραμμα ανάταξης του ΕΣΥ, αναλώνεται σε πυροτεχνήματα για τα χρέη των κομμάτων ή σε αναδρομικές διακηρύξεις για τις τράπεζες που «έπρεπε να είχαν κλείσει». Η υγεία, όμως, δεν είναι πεδίο για συνθήματα ούτε για τη συγκρότηση ενός προσωποπαγούς, «Ι.Χ.» πολιτικού φορέα χωρίς σαφές σχέδιο. Οι πολίτες δεν χρειάζονται άλλη μία δόση λαϊκισμού. Χρειάζονται απαντήσεις για το πώς θα βρουν γιατρό, πότε θα χειρουργηθούν και αν η θεραπεία τους θα καλύπτεται από την ασφάλειά τους ή αν θα χρειαστεί να πληρώσουν από την τσέπη τους.
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Στην Ελλάδα, πάνω από το 30% της συνολικής δαπάνης υγείας πληρώνεται απευθείας από τα νοικοκυριά, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος βρίσκεται περίπου στο 15%. Σύμφωνα με τη Eurostat, το 2024 το 21,9% των πολιτών που χρειάστηκαν ιατρική εξέταση ή θεραπεία δήλωσαν ότι δεν μπόρεσαν να την εξασφαλίσουν λόγω κόστους, μεγάλης αναμονής ή απόστασης – το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επισημαίνει, επίσης, ότι σχεδόν ένα στα δέκα ελληνικά νοικοκυριά υφίσταται καταστροφική οικονομική επιβάρυνση εξαιτίας των άμεσων ιδιωτικών πληρωμών για υπηρεσίες υγείας.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, το ΠΑΣΟΚ καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις.
Πρώτη προτεραιότητα είναι η ουσιαστική ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, με στελεχωμένα Κέντρα Υγείας, οικογενειακούς γιατρούς, πρόληψη και συστηματική παρακολούθηση των χρονίως πασχόντων. Στις μεγάλες πόλεις απαιτείται διευρυμένη, ακόμη και εικοσιτετράωρη, λειτουργία επιλεγμένων Κέντρων Υγείας, στα πρότυπα του Κέντρου Υγείας Ευόσμου στη Θεσσαλονίκη, το οποίο λειτουργεί σε 24ωρη βάση, εξυπηρετεί τους κατοίκους και συμβάλλει στην αποσυμφόρηση των νοσοκομείων της πόλης.
Χρειάζεται, ακόμη, οργανωμένη δημόσια γηριατρική φροντίδα, με ίδρυση γηριατρικών κλινικών και εξειδικευμένων νοσοκομειακών μονάδων, καθώς η γήρανση του πληθυσμού αλλάζει ριζικά τις ανάγκες του συστήματος.
Παράλληλα, είναι αναγκαία η δημιουργία δημόσιων κέντρων αποκατάστασης, ώστε οι ασφαλισμένοι και οι οικογένειές τους να μην αναγκάζονται να καταβάλλουν μια περιουσία στα ιδιωτικά θεραπευτήρια. Και, βεβαίως, απαιτείται ουσιαστική ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού, με αξιοπρεπείς αμοιβές, ασφαλείς συνθήκες εργασίας, κίνητρα στελέχωσης και πραγματικές προοπτικές επιστημονικής εξέλιξης.
Απέναντι στην ιδιωτική λογική και στον διχαστικό λαϊκισμό της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και απέναντι στην απουσία προτάσεων που καλύπτεται από ιδεοληψίες και τις προσωπικές φιλοδοξίες του κυρίου Τσίπρα, το ΠΑΣΟΚ απαντά με ένα σύγχρονο, καθολικό και ανθρώπινο ΕΣΥ.
Ένα σύστημα που δεν θα μετρά το πορτοφόλι του ασθενούς, αλλά την ανάγκη του. Γιατί η υγεία δεν είναι εμπόρευμα, δεν είναι επικοινωνιακό σόου και δεν είναι σύνθημα. Είναι κοινωνικό δικαίωμα και βασική υποχρέωση μιας δημοκρατικής Πολιτείας.
*Τα κείμενα που φιλοξενούνται στη στήλη «Άρθρα-Απόψεις» δημοσιεύονται αυτούσια και απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι απαραίτητα του ThessPost.gr
