Συνέχεια στην κόντρα με πρώην συντρόφους του όπως η Έλενα Ακρίτα και ο Παύλος Πολάκης έδωσε το βράδυ της Τετάρτης ο Νίκος Καρανίκας μετά και τα όσα έγραψε η πρώτη για το πρόσωπό του.
Κάνοντας λόγο για «παρακμιακούς αριστερούς», ο Νίκος Καρανίκας εξηγεί ότι «στις αναρτήσεις μου δεν υπερασπίζομαι τον Αδωνι αλλά κατακρίνω τον προπηλακισμό».
Αναφερόμενος, δε, στα επεισόδια στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας και όσα ακολούθησαν, γράφει ότι «οι παρακμιακοί αριστεροί δικαιολογούν τον προπηλακισμό κατηγορώντας τον υπουργό ότι τους προκάλεσε. Μου θυμίζουν τους βιαστές και κάθε κακοποιητή που χρησιμοποιεί ακριβώς το ίδιο επιχείρημα».
Στην ανάρτησή του αφήνει, μάλιστα, σαφείς αιχμές για τον Αλέξη Τσίπρα καθώς σημειώνει ότι «εγώ εξακολουθώ να είμαι αριστερός και να αγωνίζομαι για τις αξίες της, ισότητα -ελευθερία -δημοκρατία. Δεν είμαι ο ελιτιστής της αριστεράς να θεωρώ την πολιτική ότι είναι υπόθεση των ακαδημαϊκών φτιάχνοντας συμβούλια σοφών και ινστιτούτα ειδημόνων. Δεν είμαι με το μίσος και την απαξίωση των θεσμών ούτε συμμετέχω σε πραξικοπήματα για να ανατρέψω προέδρους κτλ.».
Αναφερόμενος, στη συνέχεια, σε όσους τον βρίζουν, γράφει ότι «το κάνουν δίχως επιχειρήματα και είναι τόσο φανατισμένοι και σε βαθμό τέτοιο που λένε πράγματα που δεν ειπώθηκαν. Με στενοχωρεί η κατάντια τους. Υπήρξαν φίλοι και σύντροφοι μου».
«Να μην επιτρέψουμε την παρακμή να επικρατήσει μετατρέποντας την αριστερά σε μια αποκρουστική σεχτα» καταλήγει ο Νίκος Καρανίκας.
Όλη η ανάρτηση του Νίκου Καρανίκα
Ενάντια στη καταισχύνη των παρακμιακών αριστερών (σε1’)
Στις αναρτήσεις μου δεν υπερασπίζομαι τον Αδωνι αλλά κατακρίνω τον προπηλακισμό.
Οι παρακμιακοί αριστεροί όμως καθώς καθρεπτίζονται στις κριτικές μου είναι λογικό να δυσανασχετούν.
Οι παρακμιακοί αριστεροί δικαιολογούν τον προπηλακισμό κατηγορώντας τον υπουργό ότι τους προκάλεσε.
Μου θυμίζουν τους βιαστές και κάθε κακοποιητή που χρησιμοποιεί ακριβώς το ίδιο επιχείρημα.
Για την παρακμιακή αριστερά που έβγαλε ανακοινώσεις για το γεγονός, η πρόκληση σε στάση δικαιολογεί την κακοποίηση, τον προπηλακισμό.
Εγώ εξακολουθώ να είμαι αριστερός και να αγωνίζομαι για τις αξίες της, ισότητα -ελευθερία -δημοκρατία.
Δεν είμαι ο ελιτιστής της αριστεράς να θεωρώ την πολιτική ότι είναι υπόθεση των ακαδημαϊκών φτιάχνοντας συμβούλια σοφών και ινστιτούτα ειδημόνων.
Ουτε θεωρώ την αντίσταση δικαιολογημένη στους γιατρούς και αδικαιολόγητη στους προλετάριους.
Δεν είμαι με το μίσος και την απαξίωση των θεσμών ούτε συμμετέχω σε πραξικοπήματα για να ανατρέψω προέδρους κτλ.
Δεν είμαι με την κακία και δεν συκοφαντώ.
Αλλα δεν ανέχομαι και την συκοφάντηση που μου κάνουν οι παρακμιακοί και γιαυτό εξηγούμαι.
Δεν είμαι με την ηθικολογία ώστε να απομακρύνω την πολιτική αντιπαράθεση βάζοντας στην θέση της την εχθρότητα.
Δεν είμαι με τις κραυγές και τον θόρυβο για λόγους θεάματος και προκρίνω τα πολιτικά επιχειρήματα.
Είμαι με τους αγώνες και τα σωματεία και ας έχουν χάσει την αξιοπιστία τους (βλέπε ΓΣΕΕ Παναγόπουλος)
αλλά δεν είμαι ούτε με τον φετιχισμό του αγώνα κα σέβομαι τους ανθρώπους που δεν έχουν στην νοοτροπία τους τον ξεσηκωμό.
Αυτοί που με βρίζουν το κάνουν δίχως επιχειρήματα και είναι τόσο φανατισμένοι και σε βαθμό τέτοιο που λένε πράγματα που δεν ειπώθηκαν.
Με στεναχωρεί η κατάντια τους. Υπήρξαν φίλοι και σύντροφοι μου.
Από τον θυμό οδηγούνται στο μίσος και αν ο θυμός μετατρέπεται σε πολιτική το μίσος απομακρύνει την πολιτική. Την μισεί την πολιτική και μαζί της μισεί το πολιτικό υποκείμενο κράζοντας οτι όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι.
Η παρακμιακή αριστερά θεωρεί και χαρακτηρίζει όλους του δεξιούς ως φασιστες και αυτό καθιστά αδύνατο να υπάρξει πολιτική αντιπαράθεση.
Το κοκκινο εύκολα ή δύσκολα μετατρέπεται σε φαιοκόκκινο οταν απαξιώνεται η δημοκρατία, οι θεσμοί, η ελευθερία και αντικαθίσταται από το μίσος και την συκοφαντία.
Να μην επιτρέψουμε την παρακμή να επικρατήσει μετατρέποντας την αριστερά σε μια αποκρουστική σεχτα.
