Η φράση που βγήκε αυθόρμητα από τα χείλη του Γιώργου Αυγερόπουλου όταν έβλεπε να καταρρέουν, μπροστά στα μάτια του, με εξωφρενικά γρήγορους ρυθμούς, οι πάγοι της Αρκτικής, ήταν μία: «Την πατήσαμε».
Μας το αποκάλυψε ο ίδιος όταν το βράδυ του Σαββάτου, μετά το τέλος της προβολής του ντοκιμαντέρ του “ManKind’ s Folly- Η ύβρις της ανθρωπότητας» στη Θεσσαλονίκη, τον ρωτήσαμε αν θεωρεί ότι ως πλανήτης έχουμε περάσει την «κόκκινη γραμμή». Αν δηλαδή προλαβαίνουμε να αντιδράσουμε στην κλιματική κρίση ή βρισκόμαστε πλέον μετά το σημείο «μηδέν» όπου δεν υπάρχει πια γυρισμός.
«Θα σας περιγράψω απλά μία εικόνα» μας είπε. «Είμασταν μαζί με τον διευθυντή φωτογραφίας, τον Γιάννη Αυγερόπουλο και καταγράφαμε το λιώσιμο, σε πραγματικό χρόνο, του permafrost, του επί χιλιετηρίδες δηλαδή παγωμένου εδάφους της Αρκτικής που, καθώς καταρρέει, ξεβράζει ό,τι έχει κρύψει όλα αυτά τα χρόνια μέσα του, αρχαία χλωρίδα και πανίδα, κόκκαλα μαμούθ. Ήταν τόσο φοβερό όλο αυτό, που κλείσαμε τις κάμερες, κοιτάξαμε ο ένας τον άλλον και είπαμε κι οι δύο: Την πατήσαμε».
Στο νέο ντοκιμαντέρ του ο Γιώργος Αυγερόπουλος αποτυπώνει τα έντονα σημάδια της κλιματικής κρίσης ακολουθώντας την καθημερινότητα δύο κατοίκων που ζουν στις περιοχές εκατέρωθεν του Βερίγγειου Πορθμού: Του Νικήτα στην ανατολική Σιβηρία και της Μάρθας στη βόρεια Αλάσκα. Πρόκειται για μέλη δύο διαφορετικών κοινοτήτων που, σ’ αυτή την εσχατιά του πλανήτη μας, βιώνουν τις επιπτώσεις από την αλόγιστη ανθρώπινη παρέμβαση και τις διαρκείς επεκτάσεις των εταιριών εξόρυξης ορυκτών καυσίμων που, παρά τα ανησυχητικά «καμπανάκια», έχουν κατακλύσει την Αρκτική. «Το κακό είναι ότι, τα τελευταία χρόνια, έχει εξαφανισθεί παντελώς από τον δημόσιο διάλογο το τεράστιο πρόβλημα της κλιματικής κρίσης και έχει αντικατασταθεί από το δόγμα της ενεργειακής ασφάλειας» επισήμανε ο Γιώργος Αυγερόπουλος. «Όσοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι η κλιματική αλλαγή είναι μύθος, στην ουσία ταυτίζονται με τους ισχυρούς του πλανήτη που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτε».
Γιατί ακριβώς τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα δεν διστάζουν, ακόμη και τώρα, να θυσιάσουν το παγκόσμιο οικοσύστημα στο όνομα του κέρδους και της πλασματικής οικονομικής ευμάρειας. Αναγκάζουν μάλιστα, ακόμη και τους ανθρώπους που ζουν δίπλα στο πρόβλημα, να επιλέξουν «στρατόπεδο», θέτοντάς τους το δίλημμα: Προστασία του περιβάλλοντος ή βελτίωση των οικονομικών αποδοχών της οικογένειάς τους; Και δυστυχώς, κερδίζει το δεύτερο. Το θέμα είναι ότι όλη αυτή η κατάρρευση του permafrost στην Ανταρκτική δεν αποτελεί ένα τοπικό πρόβλημα. Το λιώσιμο των πάγων είναι μία ωρολογιακή βόμβα από το παρελθόν που έχει ήδη ενεργοποιηθεί και απειλεί ολόκληρο τον πλανήτη. Καθώς το μόνιμα παγωμένο έδαφος ξεπαγώνει, φέρνει στην επιφάνεια τεράστιες ποσότητες προϊστορικών φυτών και ζώων που είχε εγκλωβίσει μέσα του και οι οποίες αποσυντίθενται στον 21ο αιώνα, απελευθερώνοντας στην ατμόσφαιρα διοξείδιο του άνθρακα και μεθάνιο- αέρια που επιταχύνουν την υπερθέρμανση του πλανήτη. Παράλληλα «επαναφέρει» ξεχασμένους ιούς που μπορεί να προκαλέσουν μία νέα πανδημία.
Για όλους αυτούς τους λόγους, ο Γιώργος Αυγερόπουλος μας θυμίζει ότι πρέπει επιτέλους να πάψουμε να υπομένουμε παθητικά όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Η «ύβρις της ανθρωπότητας» μας ταρακουνά για να αντιδράσουμε, διαφορετικά είναι σίγουρο ότι δεν θα αργήσει να έρθει η… Νέμεσις.
Το σενάριο και τη σκηνοθεσία του ντοκιμαντέρ υπογράφει ο Γιώργος Αυγερόπουλος, η διεύθυνση φωτογραφίας είναι του Γιάννη Αυγερόπουλου και του Σεραφείμ Φεντόροφ, ενώ την παραγωγή έχουν η Αναστασία Σκουμπρή και ο Γιώργος Αυγερόπουλος.
Οι Θεσσαλονικείς μπορούν να το δουν από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, στην αίθουσα «Σταύρος Τορνές», στις 20.00, μέχρι τις 21 Ιανουαρίου.
