Παρά τις διαβεβαιώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν περισσότερα πυρομαχικά από οποιαδήποτε άλλη χώρα και «πολύ περισσότερα από όσα χρειάζονται», οι κινήσεις του Πενταγώνου δείχνουν ότι η Ουάσιγκτον ανησυχεί όχι για ελλείψεις, αλλά για την ικανότητα να αντέξει έναν μεγάλο και παρατεταμένο πόλεμο.
Κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων στο Ιράν, οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν πυραύλους μεγάλης εμβέλειας όπως ο Tomahawk, προηγμένα συστήματα καθοδήγησης και πλατφόρμες υψηλής τεχνολογίας για να πλήξουν στόχους με μεγάλη ακρίβεια και από μεγάλη απόσταση.
Όμως η επιτυχία αυτή, οδήγησε τους Αμερικανούς σε δεύτερες σκέψεις. Πόσο κοστίζει και για πόσο χρόνο μπορεί να συνεχιστεί;
Αν σκεφτεί κανείς ότι τα όπλα ακριβείας είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά, αλλά πολλά από αυτά είναι πανάκριβα και απαιτούν μεγάλο χρόνο παραγωγής, αρκεί για να καταλάβει για πιο λόγο το Πεντάγωνο στρέφεται πλέον σε μια νέα λογική.
Ειδικά, σε μια σύγκρουση όπου ο αντίπαλος χρησιμοποιεί μεγάλους αριθμούς πυραύλων, drones ή άλλων φθηνότερων συστημάτων.
Η δεύτερη σκέψη για καλύτερη λύση
Το νέο πρόγραμμα Ground-Based Affordable Mass (GBAM) είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της αλλαγής.
Οι ΗΠΑ αναζητούν ένα όπλο μεγάλης εμβέλειας που θα κοστίζει κάτω από 250.000 δολάρια ανά μονάδα και θα μπορεί να περάσει από τη φάση της επίδειξης στην παραγωγή μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.
Το Πεντάγωνο θέλει, επίσης, τα πυρομαχικά GBAM να είναι έτοιμα για επίδειξη μέσα σε τρεις μήνες και να εισέλθουν σε πλήρη παραγωγή μέσα σε 18 μήνες.
GBAM Challenge
Για τον σκοπό αυτό, η Μονάδα Αμυντικής Καινοτομίας (Defense Innovation Unit – DIU) δημιούργησε την πρόκληση GBAM Challenge. Οι ενδιαφερόμενες εταιρείες θα παρουσιάσουν τις προτάσεις τους με τη μορφή παρουσίασης (pitch deck) ή τεχνικής μελέτης (white paper), με καταληκτική ημερομηνία την 5η Αυγούστου.
Οι ομάδες που θα επιλεγούν θα περάσουν στη Φάση ΙΙ, όπου θα πραγματοποιηθεί επίδειξη πτήσης σε κυβερνητική εγκατάσταση δοκιμών στις αρχές Νοεμβρίου. Εκεί θα κάνουν παρουσίαση διάρκειας 30 λεπτών και θα διεκδικήσουν χρηματικό έπαθλο 250.000 δολαρίων.
Οι κορυφαίοι υποψήφιοι της Φάσης ΙΙ θα λάβουν έως και 5 εκατομμύρια δολάρια για την άμεση παράδοση ποσοτήτων επιχειρησιακών δοκιμών σε στρατιωτικές μονάδες.
Επίσης, μπορούν να λάβουν επιπλέον χρηματοδότηση, συμπεριλαμβανομένων συμφωνιών πρωτοτύπων, συμβολαίων παραγωγής και βραβείων του προγράμματος Small Business Innovation Research (SBIR).
Η DIU αναζητά επίσης ένα όπλο που δεν θα απαιτεί ειδικό εξοπλισμό εκτόξευσης, με προτίμηση σε «απομακρυσμένες και χαμηλού ίχνους μεθόδους εκτόξευσης».
Οι εταιρείες θα πρέπει να διαθέτουν «υφιστάμενη παραγωγική ικανότητα ή αξιόπιστο σχέδιο για την παραγωγή περισσότερων από 100 συστημάτων τον μήνα».
Το κόστος θα πρέπει να είναι:
κάτω από 500.000 δολάρια ανά αποτελεσματική προσβολή στόχου, με βάση την αξιοπιστία του συστήματος και την πιθανότητα επιτυχίας της αποστολής,
και κάτω από 250.000 δολάρια ανά πλήρες επιχειρησιακό σύστημα (flyaway cost) σε μαζική παραγωγή.
Εκτός από το GBAM, ο αμερικανικός στρατός εξετάζει και άλλα προγράμματα οικονομικών όπλων κρούσης που μπορούν να παραχθούν μαζικά αντί για τα παραδοσιακά ακριβά βλήματα.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται το πρόγραμμα Family of Affordable Mass Missiles (FAMM-BAR) για την εκτόξευση πυραύλων cruise από μεταγωγικά αεροσκάφη, καθώς και το πρόγραμμα Low-Cost Containerized Missiles για υπερηχητικά όπλα.
