Με μια πικρή γεύση έμειναν οι Ευρωπαίοι που παρακολούθησαν τη συνέντευξη του Ντόναλντ Τραμπ στο Οβάλ Γραφείο το βράδυ της Τρίτης (3.3.2026) όταν μπροστά στον καγκελάριο της Γερμανίας, Φρίντριχ Μερτς ο Αμερικανός πρόεδρος εξαπέλυσε επίθεση κατά της Ισπανίας και του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ. Όλοι περίμεναν την αντίδραση του Μερτς, ωστόσο ο Μερτς παρέμεινε σιωπηλός, δείχνοντας την εικόνα μιας ανήμπορης Ευρώπης.
Η εικόνα του ισχυρότερου ηγέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παρακολουθεί αμέτοχος τις κατηγορίες του Ντόναλντ Τραμπ αποτυπώνει τις δύσκολες ισορροπίες μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ αλλά και τη στάση του Βερολίνου απέναντι σε έναν απρόβλεπτο Λευκό Οίκο. Πρόκειται για ένδειξη αδυναμίας ή για τακτική της γερμανικής διπλωματίας και του ίδιου του Μερτς να καταφύγει στην κολακεία ώστε να αποκομίσει περισσότερα στη συνέχεια από τον Τραμπ;
Σύμφωνα με το Politico, η επιλογή του Γερμανού καγκελάριου ήταν σαφής: Καμία δημόσια αντιπαράθεση, με στόχο να επηρεάσει τον συνομιλητή του κατ’ ιδίαν. Ωστόσο, η εικόνα του ισχυρότερου ηγέτη της ΕΕ να παραμένει σιωπηλός την ώρα που άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες λοιδορήθηκαν από τον Τραμπ, προκάλεσε αντιδράσεις.
Ο Τραμπ χαρακτήρισε τον Μερτς «φίλο» και μίλησε με θετικά λόγια για το έργο του, ευχαριστώντας τον για τη στήριξη στα πλήγματα κατά της Τεχεράνης. Ο ίδιος ο Μερτς είχε δηλώσει πριν από το ταξίδι του ότι «τώρα δεν είναι η στιγμή να κάνουμε μαθήματα στους εταίρους και συμμάχους μας», παρά τους φόβους του για πιθανή παρατεταμένη εμπλοκή.
Στο μεταξύ, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ βρέθηκε στο στόχαστρο του Τραμπ για τη στάση του απέναντι στις επιχειρήσεις στο Ιράν και για τη μη συμμόρφωση με τον νέο στόχο δαπανών του ΝΑΤΟ. Ο Μερτς, μετά τη συνάντηση, διαβεβαίωσε ότι «δεν υπάρχει περίπτωση η Ισπανία να αντιμετωπιστεί ιδιαίτερα άσχημα» στο εμπόριο ως μέλος της ΕΕ και υποστήριξε ότι υπερασπίστηκε τον Στάρμερ σε κατ’ ιδίαν συνομιλία.
Παρά τις προσπάθειές του, παραμένει ασαφές αν η στρατηγική κατευνασμού του Τραμπ αποδίδει. Στόχος του Μερτς ήταν να περιοριστεί η εμπορική ένταση με τις ΗΠΑ και να ενισχυθεί η πίεση προς τον Πούτιν για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Ωστόσο, δημοσίως δεν υπήρξαν ενδείξεις αλλαγής της αμερικανικής στάσης, με τον Τραμπ να απειλεί με περαιτέρω εμπορικά μέτρα και να εκφράζει παράπονα για τη στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο.
Ως τακτική εξωτερικής πολιτικής, ο Μερτς ενδέχεται να διαπίστωσε ότι η κολακεία προς τον Τραμπ έχει τους κινδύνους και τα όριά της, καταλήγει το ίδιο άρθρο.
