Πάθος, έρευνα και… τύχη. Αυτά είναι τα τρία «συστατικά» που πρέπει να κατέχουν οι σύγχρονοι «Ιντιάνα Τζόουνς», που οργώνουν τη χώρα, αναζητώντας θησαυρούς, χρυσό και λίρες. Το «νούμερο ένα» χόμπι των Αμερικανών, ανθίζει και στην Ελλάδα, με τις αυξήσεις στις πωλήσεις ανιχνευτών μετάλλων να αγγίζουν το 25%, όπως δηλώνει στο ThessPost.gr o ιδιοκτήτης επιχείρησης με ανιχνευτές μετάλλων Γιώργος Πολατίδης.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΠΛΟΙΑΡΙΔΗ
Η τραγωδία με τον 53χρονο που εγκλωβίστηκε σε σπηλιά 22 μέτρων στους Γόννους Λάρισας έβαλε ξανά στο επίκεντρο την πρακτική της χρυσοθηρίας, που σύμφωνα με τον κ. Πολατίδη απασχολεί πάνω από 1 εκατομμύριο ανθρώπους στη χώρα. Ο ίδιος, με εμπειρία 35 ετών στον κλάδο, αναλύει στο ThessPost.gr τις διαφορές του χόμπι με την… παρανομία, τη διαδικασία για την έκδοση άδειας, αλλά και τις προϋποθέσεις για το τυχερό «μπιπ».
«Άλλο η αρχαιοκαπηλία και άλλο η έρευνα»
Ο κ. Πολατίδης ξεκαθαρίζει ότι δεν είναι κλέφτες όσοι ψάχνουν χαμένους θησαυρούς. «Άλλο η αρχαιοκαπηλία και άλλο η έρευνα. Στην Ελλάδα, έχουμε μπερδέψει τους χομπίστες χρυσοθήρες με τους αρχαιοκάπηλους. Οι δεύτεροι, υπάρχουν από την εποχή του Φιλίππου. Η πλειοψηφία του κόσμου σήμερα, ψάχνει ένα λόγο να σηκωθεί από τον υπολογιστή, από τα καθίσματα, να βγει στην ύπαιθρο, να νιώσει αδρεναλίνη, να βρει νέα σημεία, να αποκτήσει ένα χόμπι. Στην Ελλάδα υπάρχουν οι αρχαιολογικοί χώροι, όμως εκεί πηγαίνουν μόνο οι αρχαιοκάπηλοι και η πολιτεία οφείλει να φυλάει καλά τους χώρους, ώστε να μη μπορούν να πάνε και να κλέψουν. Ο νόμος που έχει το κράτος είναι μια χαρά, σε όλα τα κράτη της Ευρώπης και στους πέντε ηπείρους, είναι ίδιος», αναφέρει.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η διαδικασία για να ψάχνει κανείς νόμιμα για χρυσό ή άλλα μεταλλεύματα, είναι η εξής: «Από την ημέρα που βγήκε το Κτηματολόγιο της Ελλάδας, δείχνει που είναι οι αρχαιολογικοί χώροι και μπορούμε να δούμε που είναι οι κίτρινοι και οι κόκκινοι χώροι, όπου απαγορεύεται να ψάχνουμε. Χρειάζεται άδεια από το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού και από την τοπική εφορεία αρχαιοτήτων, με τα ίδια χαρτιά, κι από εκεί και πέρα, όποιος βρει αρχαία τα παραδίδει και ό,τι άλλο βρούμε, πρέπει να το δηλώσουμε. Μόνο οι αρχαιοκάπηλοι δεν έχουν άδεια».
Από τον Όλυμπο μέχρι τα Δωδεκάνησα το «κυνήγι» – Οι τιμές για τον εξοπλισμό
Οι τιμές για τον εξοπλισμό κυμαίνονται από 200 έως 2.000 ευρώ, ενώ τα πιο δημοφιλή μέρη για αναζήτηση θησαυρών είναι βουνά και περιοχές με ιστορία. «Η περιοχή που πηγαίνουν για να ψάξουν πρέπει να έχει μια ιστορία. Όπως ο Γράμμος, το Βίτσι, το Καϊμάκτσαλαν, η Τζέννα, το Πάικο, το Βέρμιο, ο Ολύμπος, η Λάρισα, η Κοζάνη, από Κρήτη έως τα Δωδεκάνησα, και όπου βρισκόταν η ορθμανική αυτοκρατορία. Άλλοι, ψάχνουν στην παραλία και βγάζουν ένα μεροκάματο, βρίσκουν δαχτυλίδια, δίευρα και μονόευρα».
Το τυχερό «μπιπ»
Για όσους ελπίζουν να εντοπίσουν χρυσές λίρες, υπογραμμίζει ότι είναι εξαιρετικά σπάνιο να ακούσουν αυτό το «τυχερό μπιπ», καθώς πρόκειται για βασιλικό μέταλλο. «Το μηχάνημα μπορεί να κάνει 100 μπιπ. Ένα τυχερό μπιπ, είναι μια κάσα λίρες, -μια λίρα σήμερα έχει 700-800 ευρώ-, οπότε με μια κάσα έχουν βρει 5,5 χιλιάδες λίρες, δηλαδή 4-5 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό το κυνήγι, θέλει τύχη, ιστορία και έρευνα, αλλά μπορεί να αλλάξει τη ζωή κάποιου. Όσοι εθίζονται στον τζόγο, καλύτερα να ψάχνουν χρυσό», σημειώνει.
