Όλα όσα εκτυλίχθηκαν την περασμένη εβδομάδα στο Ισραήλ, ξάφνιασαν ακόμη και τους πιο έμπειρους διεθνώς αναγνωρισμένους πολεμικούς ανταποκριτές: Οι μαχητές που κυνήγησαν και εκτέλεσαν εν ψυχρώ εκατοντάδες αθώους πολίτες πριν από δύο χρόνια, το πρωινό της 7ης Οκτωβρίου 2023, ήταν οι ίδιοι οι οποίοι παρέδωσαν 20 ζωντανούς ομήρους στις οικογένειές τους. «Αυτό δεν το έχω ξαναζήσει ποτέ» μου ψιθύρισε κορυφαίος Αμερικανός ανταποκριτής στην πλατεία των Ομήρων. Και δεν έχει άδικο.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΟΛΝΑΡΑΣ
Την Κυριακή, μια ημέρα πριν από την απελευθέρωση, οι ώρες στο Τελ Αβίβ κυλούσαν με εξαιρετικά αργή ροή. Η αγωνία είχε επικεντρωθεί στο πού και πότε θα προγραμματιστεί το σημείο για την ιστορική απελευθέρωση των 20 ανθρώπων. Από τη μία οι συγκεχυμένες πληροφορίες και από την άλλη οι… last minute απαιτήσεις της Χαμάς για να ωφεληθεί όσο το δυνατόν περισσότερο στην επιστροφή των Παλαιστινίων κρατουμένων, δημιούργησαν ένα οξύ κλίμα, το οποίο διαισθανόμασταν από το κέντρο του Τελ Αβίβ, έως το Νότιο Ισραήλ.
Σε αυτή τη διαδρομή – περίπου 1,5 ώρας διάρκειας – μας… συντρόφευαν οι εικόνες με το πρόσωπο του Ντόναλντ Τραμπ σε κάθε μεγάλο κτίριο, αφίσα, πινακίδα, ακόμη και πλακάτ. «Thank you Mr. Trump. 737» ήταν το μήνυμα το οποίο συνόδευε το πρόσωπο του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος εάν σκεφτόταν ποτέ να θέσει υποψηφιότητα στο Ισραήλ, δεν θα είχε αντίπαλο για τα επόμενα 100 χρόνια. Δεν είναι άλλωστε, τυχαίο, ότι κάποιοι εξέφρασαν ακόμη και τη σκέψη η «Πλατεία των Ομήρων» να μετατραπεί σε «Πλατεία Τραμπ». Και ας μην τέθηκε επίσημα το ζήτημα.
Λίγα λεπτά μετά την απελευθέρωση των 20 Ισραηλινών ομήρων, σε όλο το Τελ Αβίβ συναντούσες ανθρώπους αγκαλιασμένους, συγκινημένους και γεμάτους από συναισθήματα χαράς. Σύντομα, όμως, και όταν συνειδητοποίησαν ότι θα επιστραφούν μόλις 4 σοροί από τις συνολικά 28, ένας νέος γύρος οργής ήταν έτοιμος να διεκδικήσει χώρο σε αυτήν την ιστορική ημέρα. Όποιον άνθρωπο ρωτήσαμε σχετικά με την επιστροφή των νεκρών ομήρων, η απάντηση ήταν απόλυτη: «Τους θέλουμε πίσω, όλους. Για εμάς οι νεκροί, είναι το ίδιο με τους ζωντανούς».
Ένα ακόμη στοιχείο το οποίο υποδεικνύει τη γενικευμένη ετοιμότητα εκατέρωθεν, αποτελεί η εικόνα που συναντήσαμε σχεδόν σε κάθε δρόμο στο Τελ Αβίβ. Πολίτες με όπλα προηγμένης τεχνολογίας ανά χείρας, άλλοι να περπατούν με παρέα και, άλλοι, ακόμη και με τα παιδιά τους. Έξω από ένα εμπορικό κέντρο αντικρίσαμε έναν πατέρα να φορά μάρσιπο, να κρατά στο στέρνο του το παιδί του και στο χέρι να φέρει το όπλο. «Πολιτοφυλακή», μας είπαν. Όταν διασχίσαμε τον δρόμο για να εισέλθουμε στο mall, ένας φύλακας γεμάτος αγωνία, μας ρώτησε: «Όπλο;». Αρχικά δεν αντιληφθήκαμε – ή μάλλον θεωρήσαμε ότι ακούσαμε λάθος. Για να επανέλθει με τη χαρακτηριστική κίνηση με το χέρι: «Όπλο, όπλο έχετε πάνω σας, μαζί σας;». Και του απαντήσαμε όχι φυσικά. Τότε ξανακάθισε στη θέση του και συνέχισε να βλέπει το κινητό του.
Με αυτήν την εικόνα αποχαιρετίσαμε το Ισραήλ, μάρτυρες σε μια κοσμοϊστορική εξέλιξη, που η ελπίδα όλων είναι να αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο για καλύτερες μέρες στους λαούς της ευρύτερης περιοχής.
