Συνέντευξη στο περιοδικό DownTown Κύπρου και τον δημοσιογράφο, Γιάννη Χατζηγεωργίου, έδωσε η Άσπα. Η νεαρή τραγουδίστρια ρωτήθηκε για την απόφασή της να ακολουθήσει τα βήματα του αείμνηστου αδελφού της, Mad Clip, ενώ αποκαλύπτει την αντίδρασή του, όταν του εκμυστηρεύτηκε πως θέλει να ασχοληθεί και η ίδια με τη μουσική.
Σε επηρέασε, σε σχέση με την απόφασή σου, το γεγονός πως ένα μέλος της οικογένειάς σου, ο αδελφός σου Madclip, ασχολιόταν με την μουσική – και μάλιστα με πολύ μεγάλη επιτυχία;
«Δεν θα έλεγα ότι επηρεάστηκε η απόφασή μου, αλλά σίγουρα μου έδωσε ένα κίνητρο παραπάνω να το ξεκινήσω, επειδή πιστεύω πως θα ήταν πολύ χαρούμενος ο αδερφός μου αν ήταν εν ζωή και έβλεπε ότι έκανα κάτι που αγαπώ. Πολλές φορές, να σου πω την αλήθεια, κάθομαι και σκέφτομαι για αποφάσεις τι πιστεύω ότι θα μου έλεγε εκείνος να κάνω. Σίγουρα δεν είναι το ίδιο αλλά τουλάχιστον αυτό προσπαθώ πάντα», απαντά η Άσπα.
Θυμάσαι πως αντέδρασε εκείνος όταν του είπες πως θες κι εσύ να ασχοληθείς με το τραγούδι;
«Το θυμάμαι σαν να ήταν χτες. Είχε έρθει στο σπίτι της μητέρας μας να φάμε μαζί. Όπως μιλούσαμε για άσχετα θέματα τού εξέφρασα το απωθημένο που είχα με το τραγούδι και εκείνος -καθώς με είχε ακούσει και μικρότερη- αμέσως με παρακίνησε να το τολμήσω, και αν το ήθελα πραγματικά μου είπε πως θα με βοηθούσε και θα ήταν δίπλα μου. Μάλιστα, θυμάμαι μου ζήτησε να του πω ένα τραγούδι. Το ηχογράφησε από το κινητό του λέγοντάς μου πως θα το έβαζε να το ακούσει ένας συνεργάτης του τότε από την εταιρεία», περιγράφει η τραγουδίστρια.
«Μετά από μια εβδομάδα, με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι ενθουσιάστηκε εκείνος που το άκουσε το ηχητικό. Ήρθε και με πήρε εκείνο το βράδυ από το σπίτι να πάμε στο στούντιο που είχε ένα demo να δοκιμάσω, γιατί ήθελε να δει πως ακούγομαι . Έτσι λοιπόν έγινε, και το τραγούδι «Oh no», που ενώ είναι το δεύτερο το τραγούδι μου, αποτελεί στην πραγματικότητα την πρώτη φορά που μπήκα ποτέ στη ζωή μου σε στούντιο και ηχογράφησα. Ο αδερφός μου ήταν τόσο ενθουσιασμένος από το αποτέλεσμα που με πήγε σπίτι και ξαναγύρισε στο στούντιο όπου όλο το βράδυ εργάζονταν για να τελειώσουν την παραγωγή», θυμάται η Άσπα.
«Γενικά έχω περάσει δύσκολες περιόδους στην ζωή και πριν από τον χαμό του αδερφού μου, οπότε από πάντα προσπαθούσα ό,τι με πληγώνει να το θάβω. Δεν ξέρω αν είναι το σωστό απαραίτητα αλλά εμένα αυτό με βοηθούσε. Μετέπειτα και με το χαμό του αδερφού μου, αυτό έκανα στην αρχή, για να μπορώ να το αντέξω και να είμαι δυνατή και για την μητέρα μου. Ξεσπούσα, σαφώς, αλλά μόνο όταν ήμουν μόνη μου», εξομολογείται σε άλλο σημείο η Άσπα.
